Inleiding

 

In mijn boek "Zeilende op 18º 33", een Kroniek van de Amelandse familie Bleeker", dat in 1996 verscheen, heb ik vrij veel aandacht besteed aan Hendrik Jurjens Bleeker, de broer van mijn overgrootvader Jacob Jurjens Bleeker. Het waren met name de droevige omstandigheden waarop hij in 1864 overleed, als 2e stuurman op het Nederlandse barkschip "Henriëtta", die mij erg aanspraken.

De "Henriëtta" zeilde op het moment van zijn overlijden op 18º 33" Z.B., ergens in de Oost-Indische wateren, ver van zijn geboorte-eiland Ameland, op weg van Indramajoe op Java naar Amsterdam. Helaas wachtte daar voor hem een zeemansgraf.

 

Op deze Nederlandse bark "Henriëtta" en de andere zeilschepen van  de rederij Jeremias Meyjes & Zoonen te Amsterdam, voeren in de 19e eeuw meerdere Amelandse zeelieden, in alle rangen en standen, van matroos tot kapitein.

 

Een deel van mijn onderzoek naar de levenswandel van Hendrik Jurjens Bleeker heb ik thans op deze website samengevat.

 

Hendrik Jurjens Bleeker was overigens niet de enige uit mijn familie die niet weerom kwam naar Ameland. Voor zover bekend lieten tenminste ook een viertal andere familieleden hun leven op zee, op zeer jeugdige leeftijd.

Dat waren:

1. Tjetze Yzaacs Visser (broer van mijn overgrootvader Cornelis Yzaaks Visser), oud 24 jaar, die in 1842 als matroos overleed in de Straat Sunda (Nederlands Oost-Indië), aan boord van het Nederlandse barkschip "De Amstel", op de reis van Rotterdam naar Batavia.

2. Yzaak Cornelis Visser (de oudse van de twee broers van mijn grootmoeder Truitje Visser), oud 15 jaar, die in 1864 als matroos overleed aan boord van de Nederlandse schoener "De Havannah Packet", op de reis van Havanna op Cuba naar Amsterdam.

3. Christiaan Cornelis Visser (de andere broer van mijn grootmoeder), oud 20 jaar, die in 1881, als matroos op het Nederlandse barkschip "Thorbecke III" overleed in de haven van Le Havre, na een fataal ongeluk tijdens het laden aan boord van een Nederlandse stoomboot.

4.  Jacob Bleeker, mijn oom, die als dienstplichtig sergeant in 1917 op 24-jarige leeftijd door uitputting overleed op het ijs van de Waddenzee, tijdens een barre oversteek naar Ameland. Aan dit dramatische voorval heb ik in 2000 een boekje gewijd, onder de titel: "De noodlottige oversteek naar Ameland in de winter van 1917"  en in 2011 een aparte website die te vinden is onder www.tochtameland1917.webklik.nl.

 

Al dat leed doet mij denken aan het laatste couplet van het onderstaande Friese zeemansliedje "Forjit my net", dat mijn vader vaak plachtte te zingen.

 

Forjit my net, as we einling forsinke,

En teare yn é djippe sé;

Wol dan mei triennen om my tinke;

Forjit, forjit my net !

 

Vertaling: Vergeet mij niet, als we op het eind toch wegzinken. En ten ondergaan in de diepe zee. Wil dan met tranen aan mij denken. Vergeet, vergeet mij niet !

 

Hendrik Jurjens Bleeker en zijn oom Pier Jurjens Bleeker zijn echter wel de enige familieleden die het beiden in de zeilvaart hebben gebracht tot de rang van stuurman op de grote vaart.

 

Son, augustus 2011

Jan Bleeker.

 

Voor het laatst bijgewerkt op 2 augustus 2011.